DENİZ AKSOY- BİR ANIN KIYISINDA

Bir Anının Kıyısında 

Sanki geçmişe bir kapı aralandı.

O kapıdan içeri girdim.

Güneş motifli seramikler,yeşil mutfak dolapları , dokulu beyaz duvarlar,havayı soluyan bambu eşyalar…

Odada zaman durmuş.

Yerde az sonra giyilecekmiş gibi duran terlikler.

Ocakta demlenmeyi bekleyen çaydanlık.

İçine taze yiyeceklerle doldurulması beklenen buzdolabı..

Az sonra sessizliğin içinde sesler hakim olacak.

Gezdiğim sokaklarda , birbirlerini yıllarca selamlamış insanlar.

Nemden binaların duvarlarında oluşan küf renkleri…

Zamanın asla yaşlandıramadığı duvar panoları , o daracık sokaları renklendiriyor.

Sait Faik’in hikayelerinin birinin içindeyiz.

Orhan Veli’nin şiir dizelerinde buluyoruz kendimizi.

Denize karşı,ağaç dokuları çoktan solmuş bir bank.

Yosun kokusu.

Martıların çığlıkları.

Mavi gök kubbenin altında oturuyoruz.

Martılar, karabataklar , sakarmekeler ; denizin parlak tonları arasında dalıp çıkıyorlar.

Onun heyacanlı anlatışları , hafif esen rüzgarın içine karışıyor.

Ardından adanın etrafında dolaşıp , deniz kokusunu da içine çekip , rüzgarla birlikte kulağıma fısıldıyor.

Geçmişin suretlerini…

Bellekte kalan anıları…

 Deniz AKSOY