EBRU KİREZLİ- RUHUN EN GÜZEL KÖŞESİ

Ruhun En Güzel Köşesi

​"Seviyorum" demek ne kolaymış meğer dile,

Oysa kelimeler yetmez kalpteki bu menzile.

Anladım ki sevmek, sadece dokunmak değilmiş,

Göz görmese de ruhun diz çöküp eğilmesiymiş.

​Uzaklık dediğin nedir ki kalpler bir atınca?

Hayalinde gözlerine dalıp dalıp gidince,

Söylediği tek bir cümle düşerken zihnine,

İstemsiz bir gülüş yayılır ömrün her yerine.

​Uzaktan da sevilirmiş bir can, hiç incitmeden,

Gözlerine mil çekip, sesine sitem etmeden.

Susarak da büyümüş o en mukaddes yangın,

Gürültülü sevdalardan çok ötedir bu salkım.

​Adı geçtiğinde hani, içinde bir nehir çağlar,

Ruhundan ruhuna gizli, ince bağlar bağlanır.

Sevgi hissetmektir, tenin ötesinde bir gizdir,

Gökyüzünde yankılanan en sessiz, en derin izdir.

​Varsın değmesin ellerim ellerinin sıcaklığına,

Ben razıyım kalbimin o en güzel kuytuluğuna.

Seni orada, her şeyden azade yaşatıyorum ya,

İşte asıl sevgi bu, sığmaz hiçbir dünyaya.

EBRU KİREZLİ