HİKMET TOPRAK- ZAMANI BOYAMAK

ZAMANI BOYAMAK

Yaşamın bir anında,

Bir şiir okumuştum.

Şöyle söze başlamıştı şairimiz;

“Seni gördüğümde, zaman durmuştu.”

Oysaki şair, yalan söylemişti.

Önce kendisine,

Sonra zamanı durdurana...

Zaman oysaki durmamıştı.

Duran sadece ruhun terk ettiği bedenlerdi.

O şiiri yazan şairde

Zamanı durduran da

Zaman içerisinde, zamana boyun eğmişti.

Yaşamın bir anında

Bir şiir okumuştum yine.

Şair,

“sensiz yapamam “diye

Şiirine başlıyordu.

Oysaki o şair,

Başka bir şiirinde

Başka bir güle sesleniyordu,

Yine aynı sözcüklerle,

Farklı anlamlarıyla.

Yine zaman, düşüncelerimizi bükmüştü.

O şiiri yazan şair,

Onsuz yaşayamayacağını söylediği gülün

Ardından,

Binlerce gülü koklayarak,

Bir ihanete daha "Merhaba" diyordu.

İşte o an, yine farklı bir An’ a göz kırpıyordu.

Yaşamın bir anında,

Şimdi ben de bir şiir yazıyorum,

Zamana yenileceğimi bile bile…