ÖZGÜL KAZAN- ÖZÜR DİLERİM ÇOCUK

Özür Dilerim Çocuk

Özür dilerim çocuk sen kurşunların içerisinde kıvrım kıvrım Kıvranırken. 

Ben sıcak yatağımda yattığım için özür dilerim. 

Sen benim muhabbetimi beklerken, 

Elinde sadece taşla savunurken kendini, 

Sen açlıkla susuzlukla sınanıırken,

Ben sıcak ekmek soğuk su içtiğim için;

Özür dilerim çocuk.

Senin için bir şey yapamıyorum.

Kalbimden sadece kızıyorum.

Keşke keşke sana elimi uzatabilseydim.

Oturdum ağladım inanki çocuk.

Seni böyle kanlar içerisinde gördüm.

Annen baban belki de hiç kimsen kalmamış.

Sen gibi çocuklar doldurur cenneti.

Ben kendimden, insanlığımdan utandım çocuk...

Bugün sofraya oturdum, doymadan kalktım.

Gözlerim sana daldı, yüzümü gözyaşlarımla yıkadım.

Bu zülüm kalbime çok ağır geldi.

Sana çare olamadım, özür dilerim çocuk.

Kalemin hep hüzün yazar, neden, dediler:

Dedim ki ağlanacak halimize gülerim de öyle mi yazayım?

Bu kadar zülüm varken dünyada,

Ben bugün kendimden de özür diledim.

Ben bugün senden de kendimden de özür dilerim çocuk.

Özür dilerim çocuk!

Özgül Kazan