SUDENAZ DİLMAÇ- VE ŞİMDİ ANLADIM

Ve şimdi anladım:

Her harfimin parçalandığını,

Boyamı aldığım zaman

Parmaklarımın uçlarına kadar 

Neden karardığını,

Her boyuttan sayfama

Bir çizik dahi atamadığımı.

Şimdi karardım,

Sonsuz beyazlıkta

Hunharca vakitten sonra,

Her vahşetin ardından

Biraz daha uçsuzlaşan

O zincirsiz uçurumda,

Zifiri karanlıklarda

Karardım.

Aydınlandım,

Ruhumun her ıslığında,

Benden bana beni bırakan

Meşhur ezgilerinde.

Ve kaybolacağım

Ruhum ıslığını kaybettiğinde.