YEŞİM ŞAHİN YAMAN- SONBAHARIN DENİZE FISILDADIĞI

SONBAHARIN DENİZE FISILDADIĞI

Bir akşam güneş indi denizin koynuna,

Altın bir hüzün bıraktı ufukların ardına.

Rüzgâr usulca dokundu saçlarıma,

Bir ömür sığdı sonbaharın akşamına.

Yollara dökülmüş birkaç sarı yaprak,

Her biri geçmişten kalmış bir hatıra.

Kim bilir kaç sevda uğurlandı bu kıyıdan,

Kaç umut yeniden doğdu yarınlara?

Deniz sustu, gökyüzü kızıl bir dua,

Güneş son ışığını bıraktı sulara.

Ben yürüdüm, ardımda yılların izleri,

Kalbimde hâlâ açmamış bahar çiçekleri.

Ne geçen zamana kırgınım artık,

Ne de ömrümden eksilen yıllara.

Her acı biraz bilgelik bıraktı,

Her ayrılık bir kapı açtı yarınlara.

Ey sonbahar!

Al götür içimdeki bütün yorgunlukları,

Ama dokunma umutlarıma.

Bırak, güneş yeniden doğsun,

Bırak, sevgi yeniden çiçek açsın ruhumda.

Çünkü bilirim…

Güneş batsa da ışığı kalır denizde,

Yaprak düşse de hayat sürer köklerde.

Ve insan, yüreğinde umut taşıdıkça,

Bin sonbahardan geçse de baharı yaşar içinde.

Yeşim Şahin Yaman